Wednesday, September 2, 2009

Kata-Kata Adeq Angkatku Fara...

Bila hati dah sayang,
Semua menjadi indah,
Marah bagaikan gurauan,
Bencimu takku dendami,
Apalagi senyumanmu kuterbayang kala rindu...
Tidak perluku jelaskan apa yang aku inginkan,
Berkasih biar satu bercinta setia dihati,
Hanya itu yang ku harap moga hatikan menyatu...
Sepenuh rindu hatiku merindu,
Debunga cinta penuh dijiwa,
Terlalu payah nakku luahkan,
Bila hati sudah sayang,
Aku jadi gila bayang,
Memuja bulan bintang yang membisu...
Entah apalagi nakku luahkan,
Untuk menyatakan cinta,
Setengah nyawaku menahan...
Mabuk cinta,
Sakit cinta,
Rindu makin menyesak,
Namun orang yang disayangi  diam bersahaja,
Usah bermain kita,
Jika hanya menduga,
Nanti tersentuh hati,
Pedih menyeksa diri,
Dengarkanlah rayuanku,
Berikanlah kasih sayang...
Disaat engkau memberikan ayatmu kepadaku...
Diriku melonjak kegirangan...
Alangkah indahnya hidup ini...
Tapi aku sedar akan risiko yang bakal aku tempuhi sekiranya aku hatimu...
Aku menerimu hatimu...
Jujur aku katakan tulus dari hati ini aku amat menyayangimu & menyintaimu...
Tapi siapalah aku untuk mengubah semua ini...
Aku lebih rela mengorbankan perasaan sayang ini...
Biarlah ia pudar & luntur mengikut aliran masa...
Assalamualaikum...
p/s ; aku & Fara sudah lama menjadi adeq beradik angkat.Aku mengaku ada perasaan cinta padanya...Tapi aku tidak sangka yang dia benar-benar sayangkan & cintakan aku setulus hatinya...Tpi hatiku telah dimiliki oleh orang lain.Nama orang nya dirashsiakan atas sebab keselamatan beliau...Fara adeqku...adai kau baca sajak ini aku mahu kau tahu aku sayang kau sangat-sangat & kaulah adeq yang paling baik & comel pernah aku miliki...Abang sayang adeq sangat-sangat...Xmo nakal-nakal kat Segamat tau...Nanti abang bagi hadiah kat adeq k...

Tuesday, September 1, 2009

RATUKU

Ratuku...
Inginku luahkan,
Apa yang sudah lama inginku luahkan,
Tentang kebimbanganku ini,
Tatkala melihat bunga-bunga berguguran,
Di petik tangan-tangan yang ganas,
Lagi bernafsu serakah.

Ratuku...
Kebimbanganku ini masih menebal,
Apabila ku dengar,
Dengungan kumbang perosak,
Yang cuba menyedut madumu,
Walau tanpa relamu.

Ratuku...
Kebimbanganku bertambah lagi,
Bila ku melihat,
Bunga yang tidak segan silu,
Melampiaskan kecantikannya,
Ketika sedang mekar,
Melupakan kuntuman,
Yang sebelum ini melindunginya.

Ratuku...
Aku masih terpinga-pinga,
Masih wujudkah lagi,
Ratu idaman hatiku,
Kerana apa yang aku lihat hari ini,
Semakin banyak bunga-bunga gugur,
Bagaikan tibanya musim luruh.

Ratuku...
Bukanlahku harap,
Kau segigih Siti Hajar,
Yang berlari-lari,
Antara Safa dan Marwah,
Bukan juga sesetia Ainul Mardiah,
Yang menanti kekasihnya di pintu Syurga.

Ratuku...
Akuilah hakikat yang tersurat,
Engkau bukanlah Siti Khadijah,
Mahupun Siti Fatimah,
Engkau bukan Aishah,
Bukan juga Rabiatul Adawiyah,
Wanita suci terpuji,
Kerana aku tidak layak,
Berharap sedemikian rupa.

Cukuplah sekadar,
Kau cuba mencontohi,
 Bunga-bunga itu,
Kembang mekar mewangi,
Sehingga harumannya,
Melewati pintu-pintu Syurga.

Jangan kau risau ratuku,
Kadang kala musim berganti,
Sehingga bunga tidak dapat berkembang mekar,
Tapi itu,
Hanya ujian buatmu.

Ratuku...
Esok musim bunga pasti akan tiba,
Dan kau akan mampu berkembang lagi,
Cuma yang ku harapkan ketika itu,
Kau jaga kelopakmu itu,
Jangan sampai tangan-tangan kasar,
Memetik mu lagi.

Jangan goda kumbang-kumbang ganas,
Menghisap madumu,
Jangan biarkan,
Gagak-gagak hitam itu,
Merosakkan serimu,
Kerana kau RATU IDAMAN KALBU.

Ratuku..
Aku bukanlah memandang kecantikanmu,
Walaupun kadangkala aku tertarik memandangnya.
Tapi bukan itu yang ku harapkan,
Aku yakin ratuku,
Masih ada sinar harapan,
Yang membuatku tersenyum lega,
Kerana akan ku temui,
RATU yang benar-benar RATU.


P/S:aku teringatkan sidia tika ku melihat puisi ini.Aku sayang padamu.